ايرانِ مردم و ايرانِ رژيم

نوشته سنابرق زاهدي

كمتر از يك هفته ديگر در روز شنبه آينده 13ژوئن, دهها هزار ايراني مقيم خارج در ويلپنت پاريس گردهم خواهند آمد تا در

گردهمايي عمومي سالانه مقاومت ايران شركت كنند و حرفشان را بزنند و پيامشان را در مورد ديدگاه و نگرششان از ايران آزاد و دموكراتيك و صلح‌جو براي همزيستي برادرانه انساني با همسايگان و خالي از سلاح اتمي به گوش جهان برسانند.

اگر آن‌چه در ايران مي گذرد را در نظر بگيريم و همان‌طور آنچه كه در منطقه مي گذرد و نيز واكشنهايي كه در جريان حوادث داخل ايران و كشورهاي منطقه رخ داده را در نظر بگيريم جاي ترديد باقي نمي ماند كه اين امر به معناي واقعي كلمه يك تحول جديد است, بلكه حتي اين واقعه نسبت به گردهماييهاي قبلي بسيار تفاوت دارد زيرا در وضعيت زماني خاصي صورت مي گيرد كه منطقه در حال عبور از زايمان دشوارش بسوي رهايي خلقها از آتش بنيادگرايي مذهبي و جنگهاي فرقه يي است .

تنها براي نمونه, مذاكرات اتمي بين رژيم ايران و قدرتهاي جهان به نقطه تعيين تكليف رسيده است, يعني اگر در پايان ماه ژوئن اين توافق حاصل شود و طرفين توافقنامه مشخص را امضا كنند معنايش اين است كه وضعيت ايران وارد مرحله جديدي در اين زمينه مي شود . و اگر رژيم ايران در تن دادن به خواستهاي بين المللي و پذيرش شفافيت طفره برود و طرف ديگر نيز با درخواست آخوندها براي تمديد مذاكرات و به تاخير انداختن اين توافقنامه موافقت كند معنيش اين است كه رژيم ولايت فقيه در صدد خريدن زمان است تا به پروژه اش ادامه دهد و به آنچه خط قرمز جهان است, يعني بمب اتمي دست يابد . و اين يك واقعيت جديد است .

در عراق بيش از قبل روشن شد كه نتيجه شانه خالي كردن آمريكا از مسئوليتهايي كه در قبال اين مردم عاجز و ناتوان بر دوشش بود پيشروي رژيم آخوندها در زمينه هاي مختلف سياسي و امنيتي و اقتصادي بود . با اينكه دولت نوري مالكي سرنگون شد اما رژيم آخوندها, با اتكا به سياست كند و بي واكنش آمريكا, اجازه اتخاذ اقدامات لازم براي رسيدن به صلح و آرامش در عراق را نمي دهد, اقداماتي كه با عقب كشيدن شبه نظاميان جنايتكار وابسته به رژيم ايران از صحنه و شركت دادن سني ها در تصميم گيريها و تسليح عشاير سني شروع مي شود .

در سوريه پس از گذشت بيش از يكسال ضعف و عقب نشيني نيروهاي اپوزيسيون مسلح, به يمن وجود فعال رژيم ايران و آوردن نيروهاي وابسته به خودش از كشورهاي مختلف از جمله حزب الله لبنان, فاطميون از افغانستان و تيپ ابوالفضل العباس از عراق و تيپ زينب از پاكستان و حوثيها از يمن و .. , معادله نظامي با پيشروي نيروهاي اپوزيسيون در منطقه درعا و سپس در شمال غرب در ادلب و جسر الشغور و .. و هم‌چنين در منطقه حلب شروع به تغيير عليه رژيم ايران كرده است, بطوريكه مجددا صحبت از سرنگوني نزديك رژيم بشار اسد است . قويترين و جديدترين دليل اين امر موضع ديمستورا نماينده ملل متحد در مورد ضرورت رفتن بشار اسد است . اين هم يك واقعيت جديد است .

در يمن بعد از تخريب و ويرانگري مناطق اين كشور خوشبخت توسط حوثيهاي وابسته به رژيم آخوندي و پس از آنكه رهبران رژيم قرون وسطايي آخوندي شروع به رجز خواني كردند براي اينكه بار ديگر به حاكميت بر باب المندب برسند و .. اين توفان قاطع بود كه آنها را سرجاي خود نشاند . و اين هم يك واقعيت جديد است .

در داخل ايران صداهاي مردمي براي مطالبه حقوق سلب شده از آنان بالا مي گيرد و رژيم در پهنه هاي مختلف اعتراف مي كند كه از سركوب صداي مردم ناتوان است, كمااينكه شمار اعدامها نسبت به قبل افزايش مي يابد . همزمان جنگ و جدال دروني در رأس رژيم بيش از هر زمان ديگر عمق مي يابد بطوريكه يكي از نمايندگان مجلس آخوندها از باند علي خامنه اي رو در روي محمد جواد ظريف فرياد كشيده و او را خائن به وطن توصيف كرد ! اين هم يك واقعيت جديد است .

در تمامي اين صحنه ها رژيم در يك موقعيت و مردم و اپوزيسيون در موقعيتي ديگر كه كاملا با موقعيت رژيم تفاوت دارد هستند .

در پرونده اتمي, رژيم در صدد منحرف كردن غرب و به كارگرفتن سياست مماشات غرب و آمريكا براي پيشروي در پروژه اتمي است و اين پروژه را پروژه يي ملي مي خواند كه منافع مردم را تامين مي كند, اما مردم نظر ديگري دارند, آنها شعار ” انرژي هسته يي حق مسلم ماست ” را كه رژيم و وابستگان آن سر مي دهند تغيير دادند, كارگران شعار دادند ” حداقل دستمزد حق مسلم ماست ” , و دانشجويان شعار مي دهند ” آزادي حق مسلم ماست ” , اهالي خوزستان شعار سر دادند ” هواي سالم حق مسلم ماست ” يا .. معنايش اين است كه پروژه اتمي يك پروژه غير ملي است و هيچ ربطي به مردم ندارد, و گروههاي كثيري از مردم كه به گردهمايي مقاومت ايران در 13 ژوئن مي آيند موضع خانم مريم رجوي را در اين زمينه تاييد مي كنند مبني بر اينكه ما خواهان يك ايران غير اتمي هستيم .

در صحنه توسعه طلبي و گسترش به كشورهاي ديگر از عراق و يمن و سوريه و بقيه كشورها مردم در برابر اين مسير مي ايستند بطوريكه توده مردم ايران در قيام سال 2009 و در آخرين جمعه ماه مبارك رمضان كه رژيم دجالانه نام آن‌را روز قدس گذاشته تظاهر كنندگان شعار دادند ” نه غزه نه لبنان جانم فداي ايران ” اين طرز فكري است كه از همان زمان و پيش از آن و بعد از آن در مردم ايران وجود دارد .

در ارتباط با داخل ايران مردم خواهان آزادي و دموكراسي و كرامت و زندگي در صلح و امنيت و همزيستي با همسايگان بر اساس برادري و صداقت و عدم دخالت در امور ديگران هستند .

آري مردم ايران سرنگوني رژيمي را مي خواهند كه جز سركوب و جنگ و اعدام و گراني و فقر و بيكاري و آلودگي محيط زيست و ديگر مصيبتها چيزي ديگري برايشان نياورده است . انبوه مردمي كه روز شنبه آينده در ويلپنت گردهم مي آيند حامل بشارت اين تغيير هستند .